برای آنها که از ناامیدی دم می زنند.

اگر تو می توانی به غروب نگاه کنی ولبخند بزنی یعنی که هنوز امید داری

اگرتو می توانی زیبایی را دررنگهای یک گل کوچک بیابی یعنی زمانی است که هنوز امید داری.

اگرتو می توانی لذت را در حرکت یک پروانه بیابی یعنی زمانی  است که  هنوز امید داری.

اگر لبخند یک کودک می تواند گرما بخش قلب تو باشد یعنی زمانی است که هنوز امید داری.

اگرتو می توانی خوبی را در مردم دیگر ببینی یعنی زمانی است که هنوز امید داری

اگر رنجهای دیگران قلب تو را از درد وناامیدی پر می کندیعنی زمانی است که هنوز امید داری.

.....

....

.....

.....

سخنان  جالب وخواندنی از بزرگان

اگر به جای اسلحه با معلم به جنگ دنیا می رفتیم ، همه دشمنان نابود می شدند . بیسمارک

 به ارزش نگاه دوست را هنگامی پی می بری که در بند دشمن و بدسگالان باشی . اُرد بزرگ

 ابله همیشه دنبال ابله بزرگتر می گردد که او را تحسین کند . بوالو

با خرد ، به سرچشمه پاکی بیاندیش . آدمی گاهی مبدا را اشتباه می گیرد ، برسان زمانی که رودها را سر چشمه  دریاها می نامد ، حال آنکه ابرها از دریاها برمی خیزند و  رودها و چشمه ها را لبریز می کنند . اُرد بزرگ

به‌ موقع‌ از جا برخاستن‌ و در دوره‌ جوانی‌ تاهل‌ اختیار کردن‌، کاری‌ است‌ که‌ هرگز کسی‌ از انجام‌ آن‌ پشیمان‌نخواهد شد. بوستر

تنها با از خودگذشتگی برای دیگر آدمیان می توان جاودانه شد . اُرد بزرگ

برای شب پیری در روز جوانی باید چراغی تهیه کرد . بلو تارک

هرگز هنگام گام برداشتن به سوی آرمان بزرگ ، نگاهت به آنانی که دستمزد خویش را پیشاپیش می خواهند نباشد ! تنها به توانایی های خود اندیشه کن . اُرد بزرگ

حکمت درختی است که ریشه آن در قلب است و میوه آن در زبان . بطلمیوس

از بزرگان تنها رنجهاست که باقی می ماند . فردوسی خردمند

اندرز جوان باید کوتاه ، تازه و داستان وار باشد . اُرد بزرگ

بخیل برای ثروت خود نگهبان است و برای ارث انباردار . بزرگمهر 

 مادر

مادرم در هجر تو فرسوده ام

  در فراقت مانده  و افسرده ام

مادرم دُردانه ام، سنگ صبورم ،یار من

یار دوران قدیم و همدم تنهائیم

مهربانم مادرم

می نشینم در سکوتم تا بجویم در خیالم خاطرت

دستها را می گشایم تا ترا آغوش گیرم

چشم هایم می فشارم تا بیایی در نگاه خسته ام

تا به کی درد فراق و تا به کی سوز فراق

مهربانم مادرم

روح وقلبم  آن تمامی وجودم 

ذرّه ذرّه تار و پودم

 از تو می خواهد وجودم

از تو می جوید  همه  بود و نبودم

((شعرازخانم راسخ وبلاگ کرشمه))

تقدیم به روح بزرگ ومقدس مادر عزیزم که امیدوارم قرین رحمت الهی قرارگیرد.

دعاکردیم که بمانی ،بیایی کنارپنجره ،باران ببارد.

وبازشعرمسافرخاموش خودرابشنوی.

امادریغ که رفتن رازغریب همین زندگیست.

رفتی پیش ازآنکه باران ببارد.............

ازهمه ی دوستان بزرگوار علی الخصوص برادربزرگوارم جناب برومند،خواهرانم شادی و مائده خانم  که دراین مدت با اظهار همدردی موجبات تسلی خاطر من شدند.مراتب سپاس فراوان خود را اظهار می دارم. 

روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد . شخصی نشست و ساعتها تقلای پروانه برای 

بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله راتماشا کرد. ناگهان تقلای پروانه متوقٿ شدو به نظر رسید 

که خسته شده و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد. آن شخص مصمم شد به پروانه 

کمک کندو با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد. پروانه به راحتی از پیله خارج شد اما جثه 

اش ضعیٿ و بالهایش چروکیده بودند. آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد . او انتظار داشت 

پر پروانه گسترده و مستحکم شود واز جثه او محاٿظت کند اما چنین نشد . در واقع پروانه 

ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد . و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند . آن شخص 

مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه 

قرار داده بود تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان 

پرواز دهد . گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم. اگر خداوند مقرر میکرد بدون هیچ

مشکلی زندگی کنیم فلج میشدیم - به اندازه کافی قوی نمیشدیم و هر گز نمی توانستیم 

پرواز کنیم

برگرفته از سایت: دخترایرانی پسرایرانی خدای آسمانی